terça-feira, 23 de outubro de 2007

Sentimos os nosos corpos.

Non é fácil relaxarse. Cóstanos moito, pero cando o conseguimos respirase un ambiente de tranquilidade que nos permite escoitar o noso corazón, e como os nosos pulmóns se enchen de aire. A medida que pasan os días a mestra vainos dicindo novas partes dos corpos, e nós cos ollos pechados empezamos a sentilas. Hoxe pechamos os ollos e pensamos onde están os nosos xeonllos e nos imaxinamos que íamos nunha nube moi brandiña, tan brandiña que os nosos corpos chegaron case a non pesar.