terça-feira, 23 de outubro de 2007

As nosas plantas: algo máis que raices e follas.






















Como xa vos contamos, aínda non temos internet na aula e por iso imos tan "a modiño"subindo fotos e escribindo historias das que somos protagonistas día a día. Aquí podedes ver as nosas prantas. Ata agora temos:

Leitugas: A mestra dí que as teñen que prantar tanto os nenos coma as nenas, coidalas, regalas..; despois cando sexan grandes, cada un/a levará unha para casa. Teremos que lavalas e preparalas para unha rica ensalada. Os nomes que socialmente se salientan na sociedade so son de homes-cociñeiros, pero hai moitas, centos, miles de mulleres anónimas que tamén merecerían ser nomeadas, visibilizadas e recoñecidas.

Menta: Plantamos infusións tanto os nenos coma as nenas, porque tamén socialmente se asocian as infusións as mulleres, é curioso, poderiamos facer un estudio en profundidade sobre este tema.

Perexel: A mestra contounos que fai moitos había mulleres que facían con herbas e con productos naturais fórmulas curativas para moitos /as enfermos/as; o boticario das vilas as recollían e se levaba tódolos méritos. Nós queremos que se recoñeza o traballo, esforzo e dedicación tanto dos nenos coma das nenas, dos homes e das mulleres.

Herba de gato/a: Esta pranta precisa ser cortada a miudo. Hoxe lle cortamos as puntiñas e pasado mañán xa medrou. Esta é unha tarefa do/a fareiro/a e do secretario/a do día.

Como vedes, non prantamos por prantar, o que pasa nas aulas non soe ser froitos da casualidade, sempre hai un transfondo pedagóxico e infinidade de accións que van construíndo e reconstruíndo constantemente os nosos esquemas mentais, sociais e emocionais. Observamos as prantas a través de tódolos sentidos, preparamos a terra, cortamos, sacamos as folliñas secas, regamos,comparamos as características das prantas.....